Sevilla

Je voelt het meteen als je door de smalle straten van Sevilla loopt, de stad ademt romantiek. Ik beeld mij in hoe ik hand in hand met jou slenter door de steegjes van de oude Joodse wijk ‘Santa Cruz’. Bij de kathedraal sla ik mijn armen om je nek en kijk ik je verliefd aan. Je trekt mij naar je toe en ik voel je armen om mijn middel rusten. Ik glimlach aanmoedigend en krijg van jou een tedere kus in mijn nek. Daarna pak jij mijn hand en neemt mij mee naar het paleis. In gedachten lopen wij samen door de prachtige patio’s en tuinen van het ‘Real Alcázar’. Je hebt je van te voren goed ingelezen en voorziet mij van interessante achtergrond informatie. Ik luister aandachtig en probeer alles te onthouden, al raak ik zo nu en dan afgeleid door de afgelegen plekken waar wij langs lopen. Inmiddels zie ik ons hele andere dingen doen en jij waarschijnlijk ook al laat je daar niets van merken. Je trakteert mij op een magnum met nootjes dat wij rustig opeten op een betegelde bank. Uiterst tevreden geniet ik van het moment. Vol genoegen kijk je me aan en vraag je of ik misschien dichter bij je kan komen zitten. Met mijn hoofd op je borst lig ik vervolgens in je armen. Je ademhaling is diep en kalm, langzaam heel langzaam doezel ik in hè? Wat? Verschrikt kijk ik op, ik kijk links, rechts, achterom en zie alleen maar toeristen. Geen spoor van jou. Alle mensen die ik zie zijn samen en niet alleen zoals ik. De romantiek van de stad wordt mij even te veel. Ik besluit om te gaan chillen met een boek en geribbelde chips in het ‘Maria Luisa’ park. Ik herinner mij dat de hoofdingang recht tegenover ‘Plaza de España’ ligt, mooi want dan heb ik dat ook meteen gezien. Loom van de hitte slenter ik rustig die kant op. Plotseling valt mijn blik op het imposante gebouw in een halve cirkelvorm. Ik verstijf en er wellen tranen in mijn ogen op. Dit is adembenemend mooi! Ik zie dat je met een boot langs het gebouw kunt roeien. Of dat je met een koets rond het plein en door het park kunt gaan. Ik zie ook verliefde stellen selfies maken bij de fontein en sierlijke bruggen. Je zou elkaar hier spontaan ten huwelijk kunnen vragen, want romantischer kan volgens mij niet. En ik zou mij nu diep ongelukkig en eenzaam moeten voelen, maar het tegendeel is waar. De schoonheid van het plein houdt mij in haar greep. Vol bewondering blijf ik kijken. Hier komt alles samen, ik voel liefde en ik kan alleen maar denken: strooi mij hier uit. Zodra ik dood ben wil ik hier liggen in de bloemenwei tussen het water en het plein, want het gevoel dat ik nu voel is voor mij de hemel het langverwachte paradijs.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s