Trek

“Trek is een verschrikkelijk woord. Een woord dat is bedacht door van die geitenwollensokken types die interessant willen doen.” Mijn collega, de legendarische bromsnor, grijpt iedere kans aan om zijn mopperkwaliteiten ten gehore te brengen. Vandaag gaf ik hem een aanzet door te vragen of hij trek had. Ik zag hem vanuit mijn ooghoek heel langzaam en zachtjes, haast onopvallend en met zijn mond dicht op zijn boterham kauwen. Terwijl hij nog geen vijf minuten daarvoor had gezegd dat hij geen honger had. “Dominique! Wat is dat nou?” zeg ik alsof ik hem op heterdaad betrap. Hij draait zijn hoofd naar mij toe, slikt zijn hap door en vraagt op een droge toon: “Wat?” Het kan hem ook eigenlijk nooit iets schelen. “Zit je nou te eten? Je zegt net dat je geen honger hebt.” Hij blijft mij droog aankijken en zegt: “Ik weet niet waar je het over hebt.” “Nog geen vijf minuten geleden vraag ik of je een krentenbol wil en dat sla je af omdat je geen honger hebt en nu zie ik je stiekem een boterham eten. Je hebt zeker alleen trek?” En dan begint hij zijn pleidooi over het woord trek. Je kunt hem niets anders wijsmaken. De conclusie blijft: je mag best zeggen dat je honger hebt. “Wij hebben honger en in arme landen lijden ze honger. Dat is het verschil.” Daar heeft hij een punt… Alleen had hij geen honger en hij leed ook geen honger. Toch at hij zijn boterham, simpelweg omdat deze nu eenmaal voor zijn neus lag. Vanavond had ik precies hetzelfde, met chocoladeletters welteverstaan. Sinds Sinterklaas staren ze mij al iedere avond aan, klaar om opgegeten te worden. Ik had er totaal geen zin in en toch at ik ze. Het lag in de weg en het is zonde om weg te gooien. Dominique was verstandig genoeg om de krentenbol af te slaan en zijn eigen brood te eten. Ik was zo eigenwijs genoeg om eerst avond te eten en daarna nog eens chocoladeletters naar binnen te proppen. Twee stuks, een doorsnee melkchocoladeletter en één met van die witte, chocolade frutsels erop. En nu? Nu ben ik misselijk. Ik vraag mij af wat de bromsnor daarover te mopperen heeft. Van die mensen die zich misselijk eten, omdat het er nu eenmaal is. Ik zal het morgen eens aan hem vragen.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s