Valentijn

Daar staat hij dan, achter zwarte tralies en een zwaar slot. Ik had nooit gedacht dat ik hem hier zou treffen. Wat er is gebeurd en wiens schuld het is doet er niet meer toe, ik kom je bevrijden. Dat is de gedachte die door mij heen gaat terwijl ik regelrecht op hem afloop. Hij staat vooraan, want hij wist zeker dat ik hem zou komen halen.  Vanaf de eerste dag al zijn wij onafscheidelijk. Ik ontmoette hem in Den Haag, hij ging mee naar Leidschendam en zelfs Baarn was hem niet te ver. We zijn op veel plekken geweest samen en we zijn nog lang niet klaar. We staan tegenover elkaar met alleen dat hek ertussen. Woorden zijn overbodig, het komt wel weer goed. Ik kijk langs hem heen naar de rest achter slot en grendel. Ze staan er treurig bij en een stuk minder zeker van een dergelijke reddingsactie. Ik draai me lukraak om, want ik weet wat mij te doen staat: de borg betalen, hem vrij krijgen en wegwezen. Ik doe kortaf tegen de bewaking. Ik snap niet dat die man zin heeft in een gezellig praatje. Ik wil hier niet eens zijn. Je hebt het geld toch? Laat ons dan gaan, laat ons met rust denk ik. De bewaker seint naar een andere man, het slot mag eraf, hij mag gaan. Ik ren snel terug om hem te omarmen. Ze kijken me raar aan, maar dat doet mij niets. Ik spring erop en fiets weg. Wegwezen hier, je hoort bij mij!

Advertisements

3 thoughts on “Valentijn

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s